Miód Wielokwiatowy - bogactwo nektarów polskiej natury
Jak sama nazwa wskazuje pochodzi on z nektaru wielu kwiatów, przez co pozyskanie miodu wielokwiatowego nie wymaga tak dużej uwagi jak to jest w przypadku miodów odmianowych. Dlatego też miód wielokwiatowy jest jednym z popularniejszych i powszechnie stosowanych produktów pszczelich. Miody wielokwiatowe różnią się smakiem, barwą i walorami zdrowotnymi w zależności od pożytków wybieranych przez pszczoły, ale także wpływ na to mają miejsce występowania pasieki oraz termin zbiorów.
Miód wielokwiatowy na co stosować? Właściwości zdrowotne:
|
Miód nektarowy wielokwiatowy
Miód wielokwiatowy, jak i inne miody, to bardzo dobre źródło łatwo przyswajalnej energii dla naszego organizmu. Przeważająca grupą związków chemicznych składających się na miód nektarowy wielokwiatowy są węglowodany - w szczególności glukoza oraz fruktoza, które występują w zrównoważonym stosunku dla naszego organizmu. Dzięki temu miód dobrze sprawdzi się wśród rekonwalescentów, dzieci, osób z chorobami układu pokarmowego, czy sportowców potrzebujących szybkiej i łatwo dostępnej dla ciała energii.
Wielokwiatowy miód
Wyróżnić można najczęściej wielokwiatowe miody wiosenne charakteryzujące się jasnymi barwami i delikatnym smakiem, wielokwiatowe miody letnie (zawierające wyraźny nektar lipy) i późniejsze ciemniejsze (z gryką czy spadzią). Powstają one z różnych roślin, drzew i kwiatów - zarówno tych uprawnych, jak i dziko rosnących. W ramach ciekawostki warto wspomnieć, że w celu wyprodukowania 1kg miodu wielokwiatowego pszczoły muszą zebrać nektar z blisko 8 milionów kwiatów, które porastają pożytki znajdujące się zazwyczaj w promieniu 2 km od ula. Dlatego też najlepsze miody wielokwiatowe pochodzą z terenów wiejskich, niezurbanizowanych czy nieuprzemysłowionych, takich jak Lubelszczyzna czy tereny naszego tytułowego Roztocza. Żyjąc w mieście warto wspierać okoliczne pszczoły dołączając do naszej wiosennej akcji i wysiewając wspólnie nasiona roślin miododajnych. Dzięki temu wszyscy będziemy żyli w znacznie piękniejszym, kolorowym i słodkim świecie :)
Bibliografia/ Źródła: (kliknij, aby rozwinąć)
- Jasicka-Misiak I., Kafarski P.: CHEMICZNE MARKERY MIODÓW ODMIANOWYCH. Wiadomości chemiczne. 2011, 65, 9-10.
- Majewska E. i wsp.: FIZYKOCHEMICZNE WYRÓŻNIKI JAKOŚCI WYBRANYCH MIODÓW NEKTAROWYCH. BROMAT. CHEM. TOKSYKOL. – XLVIII, 2015, 3, str. 440 – 444.
- A. I. Tichonow, L. A. Bondarenko, T. G. Jarnych, O. S. Szpyczak, W. M. Kowal, R. I. Skrypnik–Tichonow, Narodowy Uniwersytet Farmaceutyczny Ministerstwa Ochrony Zdrowia Ukrainy, MIÓD NATURALNY W MEDYCYNIE I FARMACJI POCHODZENIE, WŁAŚCIWOŚCI, ZASTOSOWANIE, PREPARATY LECZNICZE MONOGRAFIA, 2017, 33-331
- Beata Madras-Majewska, Dary z ula, Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie, 2023, 3-20
- Janda K., Bąkowska M.: Właściwości prozdrowotne wybranych miodów. Pomeranian Journal of Life Sciences. 64.
- Holderna- Kędzia E., Kędzia B., Właściwości lecznicze miodu pszczelego, Wiadomości Zielarskie, 1996, s.8-12
- Przybylska S., Miód cenny dar natury. Właściwości odżywcze i lecznicze miodu. Bezpieczeństwo i Higiena Żywności. 2011, s.52-53
- Jagiełło J. i wsp.: Bursztynowe źródło zdrowia – zastosowanie miodu we współczesnej medycynie. Med Rodz 2018; 21(1): 64-69.
- Basista K., Właściwości biologiczne i prozdrowotne miodu oraz jego zastosowanie jako zdrowa żywność, Gazeta Farmaceutyczna. 1230-9923. Vol. 22, nr 3 (2013), s. 26-28.
Powyższy opis powstał na podstawie wskazanych źródeł: artykułów, książek, czasopism, źródeł naukowych oraz naszej najlepszej wiedzy i doświadczenia. Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego oraz Rady UE NR 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r., a także według wszelkich wymogów i rozporządzeń konsumenckich dotyczących produktów spożywczych nie przypisujemy naszym produktom szczególnych właściwości leczniczych, ani nie sugerujemy, że takie posiadają, a jedynie wskazujemy możliwości ich użycia bez gwarancji skuteczności działania.



